Britpop!: Cool Britannia and the Spectacular Demise of English Rock

Pełny opis i recenzja

Ta publikacja stanowi kluczowy element bibliografii oraz fundament pod szczegółowe opracowanie naukowe w moim eseju muzycznym napisanym na temat tagu #british. Zamieszczam ją tutaj jako rekomendowaną pozycję dla każdego, kto chce głębiej poznać specyfikę brytyjskiej kultury muzycznej.

Nazywana definitywnym zapisem zjawiska, które wstrząsnęło brytyjską kulturą lat 90., Britpop! autorstwa Johna Harrisa to bezkompromisowa, porywająca i bezlitośnie szczera kronika epoki "Cool Britannia". Ta książka to nie zwykła historia kilku chwytliwych piosenek – to fascynujący, wielowymiarowy portret czasów, w których gitary znowu opanowały listy przebojów, muzyka pop połączyła się z polityką, a brytyjska kultura młodzieżowa przeżyła swój ostatni wielki, bezwstydny triumf przed nadejściem ery cyfrowej.

SZCZEGÓŁOWA FABUŁA I ŚWIAT
Harris zabiera czytelnika w podróż przez najważniejszą dekadę w nowoczesnej historii brytyjskiego rocka. Od ponurych, zakrapianych alkoholem początków w londyńskich klubach indie na początku lat 90., przez bezpardonową bitwę na chartach pomiędzy Blur i Oasis w 1995 roku, aż po gigantyczny, gigantomański koncert Oasis w Knebworth dla 250 000 ludzi. Autentyczna relacja odsłania kulisy brudnego świata przemysłu muzycznego: od wybryków Pulp, Suede i Elasticy, przez mariaż muzyków z politykami Nowej Partii Pracy (New Labour) Tony’ego Blaira, aż po nieuchronny, napędzany kokainą i pychą upadek całej sceny pod koniec dekady.

GŁÓWNE MOTYWY I TEMATYKA
Książka dogłębnie analizuje zjawisko Britpopu jako potężny ruch społeczno-kulturowy. Kluczowe wątki obejmują:

• Tożsamość narodowa i "Cool Britannia": Jak brytyjska młodzież odrzuciła amerykański grunge na rzecz własnej, lokalnej i dumnej estetyki.
• Rywalizacja klasowa i artystyczna: Zderzenie klasy robotniczej z Północy (Oasis) z artystyczną klasą średnią z Południa (Blur).
• Muzyka a polityka: Niebezpieczne splecenie kontrkultury z machiną polityczną New Labour i cyniczne wykorzystanie popkultury przez polityków.

Cena ogromnego sukcesu: Jak nieograniczony budżet wytwórni, narkotyki oraz erozja autentyczności doprowadziły do artystycznego i moralnego bankructwa sceny.

STYL AUTORA I ODBIÓR
John Harris, jako ceniony dziennikarz muzyczny (piszący m.in. dla The Guardian, NME i Q), łączy bezpośrednią wiedzę świadka epoki z niesamowitą dociekliwością badawczą. Posiada znakomite pióro: jego styl jest dowcipny, dynamiczny, ale i pełen gorzkiej refleksji. Książka opiera się na ponad stu ekskluzywnych wywiadach z najważniejszymi postaciami epoki (Damon Albarn, Noel i Liam Gallagher, Jarvis Cocker, Brett Anderson). Dzieło zyskało powszechne uznanie krytyków na całym świecie za bezkompromisowe unikanie taniej nostalgii na rzecz prawdy.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA?
Must-read dla każdego fana muzyki lat 90., brytyjskiego rocka oraz historii popkultury. Książka zachwyci zarówno miłośników Blur, Oasis, Pulp czy Suede, jak i czytelników poszukujących głębokich analiz socjologicznych oraz politycznych kulis lat 90.

DLACZEGO WARTO MIEĆ JĄ NA PÓŁCE?

• Ostateczna kronika epoki: Najbardziej kompleksowe i najlepiej udokumentowane źródło wiedzy o ruchu Britpop.
• Ekskluzywne wywiady: Bezpośrednie wypowiedzi liderów zespołów, menedżerów, producentów i dziennikarzy.
• Głęboki kontekst polityczny: Pokazuje, jak kultura rockowa splotła się z brytyjską polityką lat 90.
• Brak taniego sentymentalizmu: Rzetelne, nierzadko krytyczne spojrzenie na blaski i cienie sławy.

Tabelki produktu

Objaśnienie

Uwaga, to jest oferta produktu afiliacyjnego i oznacza to, że jeśli zdecydujesz się na zakup produktu po kliknięciu w przycisk „Kup na Amazon”, i zakupu na tej platformie - otrzymam niewielką prowizję. Nie wpływa to na cenę zakupu dla Ciebie. Ostateczna cena i dostępność produktu tej oferty może się nieznacznie różnić na portalu Amazon, podana tu cena jest ceną orientacyjną, u sprzedawcy wybierzesz warianty i rodzaj